Ψευδοαινίγματα, Λίμερικ και Χαϊκού

DSC01052

Τρέχουμε όλοι
στο πράσινο λιβάδι.
Σε λάθος δρόμο!


Κωνσταντίνος Κ.

Ψ: -Γιώργο πριν πας στο “Tae Kwon Do”
θα φας πρώτα ένα αυγό;
-Ναι.
-Μετά θα πας και στο χορό;
-Όχι γιατί θα κουραστώ.
Πώς θα πάει ο Γιώργος στο χορό
με τα πόδια ή με το μετρό;

Λ: Μια φάλαινα που ζούσε στη θάλασσα
έφαγε τα ψάρια που της άρεσαν
κι έπειτα ζήτησε μανιτάρια
αλλά προτίμησε να φάει παντζάρια.
Αχ, αυτή η αναποφάσιστη φάλαινα!

Λάμπει σαν ήλιος
μια τόσο δα καρδούλα.
Σαν την αγάπη!

Τρέχουμε όλοι
στο πράσινο λιβάδι.
Σε λάθος δρόμο!

Στην μπλε λιμνούλα
λευκός κύκνος χορεύει
τα μεσάνυχτα.

Οι παπαρούνες
χορεύουνε στον κάμπο
χαμογελώντας.

Το βράδυ πέφτει
λαμπερό το φεγγάρι.
Φωτίζει παντού!

Μες στη θάλασσα
χορεύουνε τα ψάρια
καλαματιανό.

Εβίτα Κ.

Ψ: Ένα μικρό παιδί ο Νίκο
γνώρισε στον παιδικό σταθμό τον Τίκο.
Ήταν αγαπημένοι φίλοι.
Ήταν και οι δύο σκύλοι;

Ψ: Έκοψε η Εβίτα βλήτα
για να φτιάξει μία πίτα.
Έκοψε ντομάτες
ή μια πίτα και σαλάτες;

Λ: Ένα μικρούλικο γατάκι
έξω από ένα σπιτάκι
ψάχνει για φαγάκι.
Του έφερε η Εβίτα
γαλατάκι να χορτάσει.
Αχ, τι πεινασμένο γατάκι!

Το αλογάκι
καλπάζει στην κοιλάδα
της ηλιαχτίδας.

Οι παπαρούνες
συμβολίζουν το αίμα
του Χριστούλη μας.

Λάμπει σαν ήλιος
όταν κάνει μπανάκι
το αρκουδάκι.

Μες στην ομίχλη
λευκός κύκνος χορεύει
σε γαλανά νερά.

Το καλοκαίρι
το παιδιά κάνουν μπάνιο
στη θάλασσα.

Κωνσταντίνα Σ.

Ψ: Μια πεταλουδίτσα στο δεντράκι
έκανε μια φίλη σ’ ένα κλαδάκι.
Σε ποιο λουλούδι γνώρισε
την φίλη η πεταλούδα;
Πάνω σ’ όμορφο κρινάκι
ή σ’ ένα μικρούλικο κακτάκι;

Λ: Η Κωνσταντίνα και η Λίλα
έφτιαξαν ένα καλάθι από φύλλα.
Κι ύστερα το γέμισαν με μήλα.
Αχ, αυτή η εργατικούλα Κωνσταντίνα!

Ένα σκυλάκι
γελάει χαρούμενο
και μας γαβγίζει.

Λάμπει σαν ήλιος
όταν μας χαμογελά
η γλυκιά μαμά.

Οι παπαρούνες
σαν κόκκινες καρδούλες
στο χορταράκι.

Η κουκουβάγια
που τη λέγανε Βάγια
πήγε για ύπνο.

Πρωί και βράδυ
λέω σιγανά
μια προσευχούλα.

Θεοδόσης Σ.

Ψ: Ένα όμορφο γατάκι
το έσκασε απ’ το σπιτάκι
για να βρει ένα ψαράκι.
Το έσκασε για ποντικάκια
ή για νά βρει καραβάκια;

Λ: Ένα γατάκι καθόταν στο παγκάκι.
Το βρήκε ένα σκυλάκι
και το πήρε μαζί του σε παρτάκι.
Όμως το έφαγε ένα δεινοσαυράκι.
Αχ, αυτό το άτυχο γατάκι.

Ένας γλάρος
στα άσπρα συννεφάκια
πέταγε ψηλά.

Λάμπει σαν ήλιος
η χρυσή φωτιά του δράκου.
Καίει η φωτιά!

Το απόγευμα
λευκός κύκνος χορεύει
μέσα στο κρύο.

Οι παπαρούνες
μέσα στο λιβαδάκι
παίζουν και γελούν.

Ένας βάτραχος
μέσα στους βάλτους
προχωράει.

Ένας γάιδαρος
περπατάει αργά
στα χωραφάκια

Μιχάλης Β.

Ψ: Το γκρίζο λαγουδάκι
που το φώναζαν Γιωργάκη
πήγε σε κομμωτήριο να φτιάξει το μαλλάκι.
Τι έκανε το μικρό μας λαγουδάκι;
Κούρεψε ένα παπάκι ή πήγε για μπανάκι;

Λ: Σ’ ένα σπίτι στο δασάκι
ζούσε ένα γεροντάκι.
Ένα λιοντάρι εκεί κοντά
το τρομάζει για τα καλά.
Αχ, εκείνο το φοβισμένο γεροντάκι στο δασάκι!

Λάμπει σαν ήλιος
ο θησαυρός στο βυθό.
Όπως τα ψάρια!

Στον παράδεισο
λευκός κύκνος χορεύει
με χαμόγελο.

Οι παπαρούνες
ανθίζουν την άνοιξη
στο λιβαδάκι.

Ένα διαμάντι
έλαμπε σαν αστέρι
με χρώμα μπλε-μωβ!

Στη θάλασσα
ψάρια στο βυθό
γρήγορα κολυμπούν.

Το φθινόπωρο
φυσάει ο αγέρας
πέφτουν τα φύλλα.

Θεανώ Μ.

Ψ: Η ξαδέλφη μου απ’ την Χίο
μπήκε μέσα σ’ ένα πλοίο
για να πάει ως τη Μήλο.
Πήγε στη Θεσσαλονίκη
ή να χορέψει με τη Βίκυ;

Λ: Ένα άσπρο κουνελάκι
ζούσε σε ένα κλουβάκι.
Πάει να φάει καροτάκι
και χτυπάει το κεφαλάκι.
Αχ, το άτυχο μικρό μας κουνελάκι!

Μες στα πούπουλα
λευκός κύκνος χορεύει
και τραγουδάει.

Σαν ήλιος λάμπει
ο μεγάλος κρύσταλλος
όταν φωτίζει.

Το καλοκαίρι
λευκός κύκνος χορεύει
μες στην αμμουδιά.

Οι παπαρούνες
μέσα στο λιβαδάκι
είναι όμορφες.

Η καρδούλα μου
πετάει στον ουρανό
με τα σύννεφα.

Το μεσημέρι
λευκός κύκνος χορεύει
μες στην λιμνούλα.

Εβίνα Τ.

Ψ: Μια μικρή κοπέλα, η Εμμανουέλα
χόρευε στο θέατρο “πιατέλα”
κι ένας θεατής της πήρε την κορδέλα.
Πέστε μου πού χόρευε η κοπέλα;
Σ’ ένα θέατρο που το έλεγαν “Κορδέλα” ή “Καπέλα”;

Λ: Στη μικρή μου γειτονιά
βόλτα πάω τα σκυλιά.
Όπως περπατούν γαβγίζουν
και οι γάτες νιαουρίζουν.
Αχ, εγώ τραβάω τα μαλλιά μου
με όσα συμβαίνουν στην όμορφη γειτονιά μου.

Οι παπαρούνες
έχουν πέντε πέταλα.
Κατακόκκινα!

Μικρά κοχύλια
παίζουν στις παραλίες
με τα κύματα.

Στο λιβαδάκι
δέντρα και άνθη φυτρώνουν.
Χαμογελάω!

Άνοιξη ανθίζουν
σ’ όλους τους κάμπους
τα λουλούδια.

Κατερίνα Ν.

Ψ: Το μικρό μαϊμουδάκι
πήδηξε απ’ το κλαδάκι
και πήγε στο μανάβη να πάρει μπανανάκι.
Πήγε το μαϊμουδάκι να κάνει ένα μπανάκι
ή στην καφετέρια να πιει ένα καφεδάκι;

Λ: Μια μικρούλα νεραϊδούλα
πήγε να κάνει τσουληθρούλα.
Μα έπεσε στο μεγάλο θάμνο
και εγώ δεν ξέρω τι να κάνω.
Αχ, η χαζούλα η νεραϊδούλα!

Όμορφα μάτια
κοιτάζουνε τον ήλιο
που ανατέλλει.

Λάμπει σαν ήλιος
η μικρούλα Έλενα.
Καλό κορίτσι!

Μες στην καλαμιά
λευκός κύκνος χορεύει
με μπαλαρίνες.

Οι παπαρούνες
στο ωραίο δασάκι
περνούν υπέροχα.

Ένα γατάκι
άσπρο σαν το χιόνι
με μία βούλα.

Τα Χριστούγεννα
ο Άι Βασίλης μας
με τους ταράνδους.

Έλενα Κ.

Ψ: Μια ζουμερή ντομάτα
συνάντησε ένα αγγούρι στη σαλάτα.
Τι βρήκε στη σαλάτα η νόστιμη ντομάτα,
μαρούλια ή πατάτα;

Λ: Ένα μεγάλο μυρμηγκάκι
ατακτούλικο λιγάκι
έμπαινε μέσα στην μπανιέρα
ήθελε ν’ αστράφτει κάθε μέρα.
Αχ, αυτό το καθαρό μυρμηγκάκι!

Σαν ήλιος λάμπουν
τα χρυσά μαλλιά σου
όταν σε κοιτώ.

Μέσα στη νύχτα
λευκός κύκνος χορεύει
με κλειστά μάτια.

Οι παπαρούνες
είναι χαμογελαστές
με τρία φύλλα.

Οι νεράιδες
έχουν λαμπερά φτερά
και ροζ στέμματα.

Μες στο περβόλι
τα παιδάκια παίζουν
και τραγουδάνε.

Το βράδυ φωτίζουν
τα αστεράκια
και το φεγγάρι.

Ανδρέας Μ.

Ψ: Ο κύριος Τιτάνας
απήγαγε την Άννα
μα αγαπούσε και την Λάνα.
Ποιαν απήγαγε ο Τιτάνας
την μπανάνα ή την Λάνα;

Λ: Ένας πιλότος με τρελό μυαλουδάκι
ανέβηκε στον ουρανό με αεροπλανάκι
με έπεσε μέσα στο ποταμάκι.
Αχ, αυτός ο άμυαλος πιλότος με το αεροπλανάκι!

Ομαδικό:
Ένα άγριο λιοντάρι σαν δεινόσαυρος
αγωνίστηκε με ένα τυραννόσαυρο,
με μια τίγρη κι ένα γιγαντόσαυρο.
Μα έχασε τον αγώνα και πήγε στον αχυρώνα.
Αχ, αυτός ο αγριεμένος λιονταρόσαυρος!

Στο περιγιάλι
φυσάει ο αέρας.
Παίρνει την άμμο!

Λάμπει σαν ήλιος
το διαμάντι στη σπηλιά.
Σαν τα μάτια σου!

Το ξημέρωμα
λευκός κύκνος χορεύει
μα δε σταματά.

Οι παπαρούνες
κόκκινες σαν τη φωτιά
μες στο λιβάδι.

Μπλε τα μάτια σου
γαλανά σαν το νερό.
Σαν τις φλέβες σου!

Κίτρινος ήλιος
ζεματιστός σαν λάβα.
Σαν το φεγγάρι!

Μιχαήλ Σ.

Ψ: Πήγε ο Λάκης στο νησάκι
με ένα λούτρινο παπάκι.
Σ ‘ένα ωραίο μαγαζάκι
παραγγέλνει μπριζολάκι.
Πήγε βόλτα με τον Άκη
ή έφαγε ένα παπάκι;

Λ: Ο μπαρμπα – Μπρίλιος
με χαρακτήρα ντροπαλό
πήγε σ’ ένα ποταμό
κι έλεγε ιστορίες σ’ ένα παπουτσάκι.
Αχ, ο χαζούλης μπαρμπα-Μπρίλιος με το μουστάκι!

Στη θαλασσίτσα
μια ωραία βαρκούλα
πλέει γοργά.

Λάμπει σαν ήλιος
η μικρούλα καρδιά σου
γεμάτη χαρά!

Οι παπαρούνες
ολόχρυσες στον κάμπο
με χαρά μιλούν.

Σ’ ένα λιβάδι
δώδεκα ανθρωπάκια
κόβουν λουλούδια.

Το καλοκαίρι
φυσά το αεράκι
στη θάλασσα.

Ένα σκυλάκι
σε ένα λιβαδάκι
τρώει κόκαλα.

Κωνσταντίνα Π.

Ψ: Μια μικρή κοπέλα
έχει καρότα στην πιατέλα.
Τι έχει στην πιατέλα
μπρόκολο ή σαρδέλα;

Λ: Ένα μικρούλι λαγουδάκι
ψάχνει να βρει ένα καροτάκι.
Το κοιτάζουν τα παιδάκια και γελούν
στην παρέα τους γλυκά το προσκαλούν.
Αχ, τι αστείο λαγουδάκι!

Ομαδικό:
Ένα αρκουδάκι που το φώναζαν Λάκη
έτρωγε σουβλάκι με τον φίλο του τον Τάκη
Αχ, αυτό το λιγούρικο αρκουδάκι!

Μια κουκουβάγια
δεν ήθελε να πάει
στο σχολείο της.

Είτε βρέχει
είτε κάνει λιακάδα
πετάνε τα πουλιά.

Δύο παπαρούνες
χορεύουνε μαζί.
Κατακόκκινες!

Με την παρτενέρ
λευκός κύκνος χορεύει
στη λιμνούλα μας.

Λάμπει σαν ήλιος
η ζεστή σου αγκαλιά.
Κοντά σε μένα!

Παναγιώτης Λ.

Ψ: Ένας κύριος που τον έλεγαν Πάρη
πήγε το καλοκαίρι για σαφάρι.
Ζεσταινόταν άραγε πολύ
επειδή ήταν λεπτός και χωρίς μαλλί;

Λ: Ένας δράκος χοντρός
ανέβηκε στο καμπαναριό.
Ήθελε να τρομάξει έναν ποντικό,
που έκανε βόλτες στο χωριό.
Αχ, εκείνος ο δράκος, ο χαζός!

Λάμπει σαν ήλιος
του μωρού το πρόσωπο
όταν ξυπνάει.

Οι παπαρούνες
είναι πολύ όμορφες
σαν πεταλούδες.

Εφτά μυρμήγκια
ένα ψωμάκι τρώνε
νοστιμότατο.

Οι δεινόσαυροι
γέννησαν δέκα αυγά
κι ήτανε μαύρα.

Αλέξανδρος Δ.

Ψ: Ένα μαύρο παιδάκι
το έσκασε απ’ το λιμανάκι.
Νηστικό για να μην μείνει
ψάχνει ψάρια μες στην λίμνη.
Το έσκασε απ’ το βουνό ή
απ’ της λίμνης το νερό;

Λ: Ένας μεγάλος παπαγάλος
με χρωματιστά φτερά
ξεκίνησε ταξίδι μακρινό,
θέλει να κάνει βόλτες στον ουρανό.
Αχ, εκείνος ο περίεργος παπαγάλος!

Βροχερή μέρα
το φως γρήγορα φεύγει.
Θα κλάψω πάλι.

Τις Κυριακές μας
πονάω λιγότερο
γιατί κοιμάμαι.

Οι παπαρούνες
όμορφες κοκκινίζουν
μέσα στα άνθη.

Μες στην λιμνούλα
λευκός κύκνος χορεύει
με τα παπάκια.

Λάμπει σαν ήλιος
το χαμόγελό σου.
Καίνε τα πάντα.

Μαλλιά χορεύουν
βαμμένα κόκκινα
πόσο ανέμελα!

Οι παπαρούνες
ανθίζουν την άνοιξη
μες στο χωράφι.

Σοφία Α.

Ψ: Μία όμορφη γατούλα
μπήκε μέσα στην βαρκούλα
για να βρει μια σακούλα.
Μπήκε για να πάει ταξίδι
ή έφτασε στο Γαλαξίδι;

Λ: Ένας μικρούλης ποντικός
που ήταν καλός και πονηρός
γνώρισε μία γατούλα
κι έκαναν τέλεια παρεούλα.
Αχ, ο γλυκούλης ποντικός!

Να η αλεπού!
Με την φουντωτή ουρά.
Περπατά αργά.

Σαν ήλιος λάμπουν
τα άσπρα σου δοντάκια.
Τόσο όμορφα!

Στην παραλία
λευκός κύκνος χορεύει
σε κρύα νερά.

Οι παπαρούνες
είναι πολύ όμορφες
στα κόκκινά τους.

Τα κοχυλάκια
είναι πανέμορφα
στην θαλασσίτσα.

Αντωρέτα Β.-Τ.

Ψ: Ήταν μια μπανάνα
που την έφαγε η Γιοράννα.
Μα που πήγε η μπανάνα;
Έφυγε να βρει την Άννα
ή την έκαψε η λάβα;

Λ: Μια πεταλούδα σ’ ένα τζάκι
κεφάτη παίζει με τη στάχτη.
Μα κάηκαν τα φτερά της
απ’ τη φωτιά που ήταν μπροστά της.
Αχ, αυτή η απρόσεχτη πεταλούδα στο τζάκι!

Λάμπουν σαν ήλιος
τα ολόχρυσα μαλλιά σου
και τα μάτια σου.

Μες στην λιμνούλα
λευκός κύκνος χορεύει
τα μεσάνυχτα.

Οι παπαρούνες
χορεύουν στο χωράφι
μιλούν στα πουλιά.

Όμορφα παίζουν
δύο παιδιά στην σκεπή μου.
Αχ, τι ωραία!

Το καλοκαίρι
βουτάμε στην θάλασσα.
Αρχίζουν τα καλά!

Μαριέττα

Ψ: Ένα άσπρο κουνελάκι
το έσκασε απ’ το κλουβάκι.
Μες στον κήπο τριγυρνά
για να βρει μια λιχουδιά.
Το έσκασε από ένα δίχτυ
ή το χτύπησαν στη μύτη;

Λ: Μια πονηρή μικρή αλεπού
πήγε στο σπίτι ενός παππού.
Για να του φάει όλες τις κότες
χτυπούσε δυνατά τις πόρτες.
Αχ, αυτή η μικρή καφετιά αλεπού!

Μέσα στη λίμνη
λευκός κύκνος χορεύει
σε χρυσά νερά.

Σαν ήλιος λάμπει
χρυσαφένιο πουλάκι
πάνω στο δέντρο.

Δύο παπαρούνες
κατακόκκινες στο φως.
Τόσο λαμπερές!

Πορτοκαλένια
ψηλά στο τζάκι λάμπει
η φωτιά.

Μια πεταλούδα
χρωματιστή αστράφτει
σε λαμπερό φως.

Γιάννης Κ.

Ψ: Ήταν ένα μολυβάκι
κι ένα κόκκινο αστεράκι
κι ήθελαν μαζί να φτιάξουν
ένα όμορφο στιχάκι.
Ήθελε το αστεράκι ένα μαύρο μολυβάκι
ή να φτιάξει ένα σπιτάκι;

Λ: Ζούσε σ’ ένα δρομάκι ένα σκυλάκι.
Όμως το καημένο δεν είχε φαγάκι.
Ένα μικρό αγόρι του έφερε κοκαλάκι.
Αχ, αυτό το πεινασμένο σκυλάκι!

Το φθινόπωρο
φυσάει ο αγέρας
τα φύλλα πέφτουν.

Οι παπαρούνες
πάνε να πιουν νεράκι
στο ποταμάκι.

Το βατραχάκι
κολυμπάει στο νερό
παίζει με το ξύλο.

Το φθινόπωρο
θα ξαναβρεθούν πάλι
οι συμμαθητές.

Η δασκάλα μας
γράφει στα χαρτάκια της
μικρά στιχάκια.

Οι παραλίες
είναι γεμάτες παιδιά
που κολυμπάνε.

Παντελής Κ.

Ομαδικό:
Ψ: Ένα πράσινο θρανίο
μπήκε σ’ ένα λεωφορείο
για να πάει στο σχολείο.
Το έβαλαν σε δωμάτιο νοσοκομείου
ή έμεινε σ’ ένα ταμείο;

Λ: Ένα μαϊμουδάκι
πήγε σε ένα σπα να κάνει μασαζάκι.
Αντί να του κάνουν μασάζ
το έβαψαν τουρκουάζ.
Βρε το ανόητο μαϊμουδάκι που
ήθελε να κάνει μασαζάκι!

Μία αλεπού
ήτανε πονηρούλα
και καφετούλα.

Λάμπει σαν ήλιος
αυτός ο μπλε κρύσταλλος
πάνω στο ραβδί.

Στη μαύρη λίμνη
λευκός κύκνος χορεύει
γεμάτος χάρη.

Οι παπαρούνες
στο μεγάλο λιβάδι
παίζουν και γελούν.

Αυτός ο δράκος
κόκκινη φωτιά πετά
σε ένα τέρας.

Θέλω να πάω
στην παιδική χαρά
Μα δεν μπορώ μόνος!

Δημήτρης Μ.

Ομαδικό:
Ψ: Ήταν ένας γέρος σ’ ένα πλοίο
που διάβαζε ένα μπλε βιβλίο
για ένα πράσινο μουσείο.
Ήταν το μικρό βιβλίο
πράσινο όπως το πλοίο;

Λ: Ένας μεγάλος ποντικός
ομορφούλης και καλός,
πέφτει πάνω στην κοτρόνα
που ήτανε στον αχυρώνα.
Αχ, εκείνος ο απρόσεχτος ποντικός!

Τα ψηλά βουνά
έχουν πολλές κοτρόνες
και πολλά βράχια.

Οι παραλίες
είναι γεμάτες κόσμο
που κολυμπάει.

Τα παιδιά παίζουν
επιτραπέζια
διασκεδάζουν.

Ιάσων Χ.

Ψ: Η όμορφη πασχαλίτσα
πέταξε ως την Καρδίτσα
ν’ αγοράσει μια βαλίτσα.
Πέταξε ως την Αθήνα
ή πήγε βόλτα στη Ραφήνα;

Λ: Μια μικρή χελώνα
έτρωγε μπανάνα.
Όλοι την ζήλευαν.
Αχ, αυτή η πράσινη χελώνα!

Η θαλασσίτσα,
τι όμορφη που είναι!
Πόσο γαλανή!

Λάμπουν σαν ήλιος
διαμάντια στα ορυκτά.
Νερά στα βράχια!

Στα βαθιά νερά
λευκός κύκνος χορεύει
και τραγουδάει.

Οι παπαρούνες
είναι όμορφες παιδιά.
Κατακόκκινες!

Το ροδάκινο
το τρώνε τα πουλιά!
Είναι λίπασμα.

Όμορφες ελιές!
Τα κλαδιά τους γεμάτα
πράσινους καρπούς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s